Ruhi Su’nun son derlemesi: Develioğlu

Ruhi Su’nun aydın arkadaşları tarafından oluşturulan meşhur girişimi İmece Plak ürünü “Dadaloğlu ve Çevresi” albümü.

Dadaloğlu ve Çevresi” albümü için türkü derlemek amacıyla Adana’ya giden Ruhi Su eczacı bir çiftin evinde kalır. Beraberinde Halet Çambel de vardır. Durumu haber alan polis eve gelerek Ruhi Su’nun evi ve Adana’yı terk etmesini söyler.

İşte o ana kadar derlenebilen tek türkü Develioğlu’dur, ve Ruhi Su’nun son çalıştığı türkü de bu olur.

Bu türküyü çokseslendiren Hüseyin Tutkun, kendi yönettiği Ruhi Su Dostlar Korosu ile bu kaydı 1989 yılında yapmış. Lakin a capella (eşliksiz) bu düzenlemedeki dört ses var; ama solo ses, kaydın içinde yok.

Bu kayıt bana bir fikir verdi. Re minör yazılmış bu parçayı her ses (soprano, alto, tenor, bas) söyleyebilir. Ancak ezginin solo bir kaydı olmadığı için notaya alınmış halini MuseScore maariftiyle videoya çevirdim. Aşağıdaki videodan ezgiyi sözleriyle  öğrenip Hüseyin Tutkun tarafından yönetilen 1989’daki Ruhi Su Dostlar Korosu’nun yaptığı altyapının üstüne solo olarak okuyabilirsiniz, gayet zevkli 🙂

Bir uyarı: düzenleme, iki ölçü gitar introsu ile başlıyor. Sonra parçaya girebilirsiniz. Sözler şöyle:

Develoğlu’nun inadı, keklik kafeste tünedi, dey aman ey.
Yarı yolun yarısında, elalem bizi kınadı, dey aman ey.

Vermen beni develiye, konar göçer ovalıya (2)

Baba ekinin bitti mi, kardeş ekmeğin yetti mi, dey aman ey.
İşte geldim, gidiyorum, el kızı keyfin yetti mi, dey aman ey.

Vermen beni develiye, konar göçer ovalıya (2)

Develinin yükü şeker, çarşıdan çarşıya döker, dey aman ey.
Avradı dul, kendi bekar, vermen beni develiye, dey aman ey.

Vermen beni develiye, konar göçer ovalıya (2)